X
تبلیغات
پیکوفایل
رایتل

اردوهای دانش آموزی و عباس نمکی

اردوها وفعالیت های گروهی
چهارشنبه 10 فروردین‌ماه سال 1390

شیوه های افروخن آتش به نقل از حرف روز

توانایی افروختن آتش در برخی از موقعیت ها تنها راه بقا و زنده ماندن افراد را در طبیعت فراهم می آورد. آتش علاوه برآنکه امکان تهیه غذای گرم را به ما می دهد می تواند بعنوان عامل گرمازا، تهیه آب بهداشتی، استریل کردن بانداژ، ایجاد علایم درخواست کمک، محافظت در برابر حیوانات و ساخت تجهیزات و ادوات بکاربرده شود. با وجود تمامی مزایای این عنصر طبیعی، استفاده از آن بدون درنظر داشتن نکات ایمنی بسیار خطرناک خواهد بود. قبل از آشنایی با روشهای مختلف افروختن آتش میبایست با اصول اولیه آن و مثلث آتش که شامل سوخت، گرما و اکسیژن می باشد، آشنا شویم. حذف هریک از این عوامل موجب خاموشی آتش شده و سهم هریک نیز در ایجاد یک آتش بهینه بسیار مهم می باشد. بمنظور افروختن آتش باید ابتدا بدنبال یک مکان خشک گشته و آتش را از وزش باد شدید مصون نگاه دارید. اگر در یک منطقه جنگلی و یا یک بوته زار هستید سعی کنید قبل از هرچیز به منظور جلوگیری از گسترش آتش محوطه ای به قطر 1 متر را از انواع بوته های خشک و مستعد آتش گیری پاک نمایید. اگر فرصت کافی در اختیار داشتید می توانید با کنده های بزرگ و یا سنگ یک دیوار آتش بسازید. این دیوار از به هدر رفتن گرما جلوگیری کرده، مانع وزش بادهای شدید شده و از گسترش آتش جلوگیری می کند. برای تولید آتش شما به سوخت، آتش زنه و هیزم نیاز دارید. آتش زنه ماده خشکی است که با کمترین میزان گرما مشتعل می گردد. یک آتش زنه بسیار خوب پارچه پنبه ای (توپ های پنبه) سوخته است بدین منظور پارچه را آتش بزنید تا سیاه شده اما کاملا نسوزد و آنرا در یک محفظه ضدآب نگهداری نمایید و همواره به همراه داشته باشید. هیزم نیز باید تا حدامکان خشک باشد تا در حداقل زمان و با کمترین میزان سوخت مشتعل گردد.آنچه در ذیل ملاحظه می نمایید نمونه ای از مواد مناسب جهت آتش زنه، هیزم و سوخت است: آتش زنه: تراشه چوب، پوشال، خاک اره،پرهای کرکی پرندگان،برگهای مرده سوزنی برگها، برگ خشک نخل، کنده پوسیده درختان و ... هیزم: ترکه ها و شاخه های باریک، مقوای ضخیم و ... سوخت: پهن خشک حیوانات، چربی حیوانی، تورب کاملاً خشک و...  

روشهای مختلفی جهت افروختن آتش وجود دارد که هر یک ویژگی های خود را داشته و شما می توانید با توجه به شرایط بهترین نوع را برگزینید. برخی از این متدها عبارتند از:

روش خیمه سرخپوستی: در این روش آتش زنه و هیزم را بصورت مخروط چیده و مرکز آنرا روشن من کنند. هیزم به مرور مصرف و به داخل سقوط کرده و آتش را تغذیه می نماید این روش برای چوبهای خیس نیز کاربرد دارد.

روش چارطاقی: تکه چوب سبزی را بگونه ای در زمین فرو کنید که نوک انتهایی آن در جهت وزش باد باشد. هیزم ها را به این چوب تکیه دهید. مواد آتش زنه را در انتهای چارطاقی آتش بزنید.

خندق صلیبی: یک صلیب به ابعاد 30 سانتیمتر و عمق 5/7سانتیمتر در زمین حفر و مقدار زیادی از مواد آتش زنه را در مرکز آن قرار دهید. هیزم را بصورت هرم بر روی آن قرار داده .این خندق کم عمق می توانده هوارسانی به مواد آتش زنه را بخوبی انجام دهد.

هرمی: دو کنده درخت را در طول و به موازات هم قرار داده و حداقل 5 طبقه دیگر را به گونه ای که جهت هر طبقه مخالف لایه زیرین باشد را بر روی آن قرار می دهیم. دقت کنید که هر طبقه کوچکتر از لایه زیرین باشد. با روشن کردن طبقه آخر به مرور آتش به پایین سرایت می کند. این روش احتیاج به بازبینی در طول شب ندارد. 

در بسیاری از مواقع ایجاد آتش به هدف گرم کردن یا پخت غذا می باشد. در این صورت بهترین روش جهت ایجاد آتش به شرح ذیل است:


بهترین روش، روش اجاق زیرزمینی یا روش "داکوتا" می باشد. گودالی به عمق 30 سانت و داهانه ای به قطر 15-35 سانت در زمین ایجاد کنید در 25 سانتی این گودال، گودالی دیگری به قطر 15-20 سانت حفر و این دو را به یکدیگر وصل کنید. گودال اخیر در جهت وزش باد و اکسیژن لازم جهت سوختن را فراهم می کند. آتش را در کف گودال اول ایجاد کنید. از این روش برای خشک کردن لباس ها نیز می توانید استفاده کنید